Translations:Karma/21/is
Í hindúasið þróaðist sanskrítarorðið karma (sem merkir upphaflega athöfn, vinna, verknaður) til að merkja þær athafnir sem binda sálina við fyrirbæraheiminn. „Alveg eins og bóndi gróðursetur ákveðna frætegund og fær ákveðna uppskeru, þannig er því einnig farið með góð og slæm verk,“ segir Mahabharata,[1] hindúasögu. Vegna þess að við höfum sáð bæði góðu og illu, verðum við að snúa aftur til að uppskera (það sem við sáðum).
- ↑ Mahabharata 13.6.6, í Christopher Chapple, Karma and Creativity (Albanía: State University of New York Press, 1986), bls. 96.