Tjaldbúðin
_(14595322139).jpg)
Orðið Tjaldbúð DROTTINS (einnig kölluð „samfundatjaldið“) var hinn færanlegi helgidómur sem Ísraelsmenn reistu að boði Guðs til að hýsa sáttmálsörkina á meðan þeir fluttust stað úr stað á 40 ára fökkun sinni um eyðimörkina. (Sjá 2. Mós. 25–27.)
Í kjölfar smíði arkarinnar „flutti Móse örkina inn í tjaldbúðina og hengdi upp fortjaldið.“[1] Tjaldbúðinni, sem umkringd var forgarði, var skipt í tvö hólf sem aðskilin voru með fortjöldum.[2] Hið fyrra, kallað „hið heilaga,“ hýsti ljósastikuna, borðið og skoðunarbrauðin; hið síðara, eða „hið allra helgasta,“ var frátekið fyrir sáttmálsörkina og þangað mátti aðeins æðstipresturinn fara inn.[3] Hún var heiðruð sem dvalarstaður Guðs Ísraels, sem sat á „náðarstólnum“ ofan á örkinni.[4]
Sjá einnig
Heimildir
Pearls of Wisdom, 38. bindi, nr. 36, 20. ágúst 1995.
Pearls of Wisdom, 25. bindi, nr. 47, 21. nóvember 1982.
Samantekt og skýringar eftir Google Gemini gervigreindina: Tabernacle
Hér er uppfærð samantekt með réttum hugtökum og sniði:
Færanlegur helgidómur: Tjaldbúðin var „samfundatjald“ þar sem Guð mætti lýð sínum. Í dulspeki meistaranna táknar þetta að návist Guðs er ekki bundin við fasta staði heldur er hún með í öllum ykkar flutningum og prófraunum eins og hjá gyðingunum í eyðimerkurgöngunni.
Skipting helgidómsins: Skiptingin í forgarð, hið heilaga og hið allra helgasta endurspeglar þrískiptingu mannsins (líkama, sál og anda).
Hið allra helgasta: Samsvarar leynihólfi hjartans. Það er staðurinn þar sem sáttmálinn við Guð er varðveittur og þar sem hið andlega samfélagið á sér stað í sinni hreinustu mynd.
Náðarstóllinn: Þetta er „hásæti“ Guðs ofan á örkinni, sem táknar þann stað í ykkar eigin vitund þar sem Guð dvelur og miðlar kærleika og náð.
Hlutverk æðstiprestsins: Aðeins æðstipresturinn mátti fara inn í hið allra helgasta. Þetta vísar til þess að það er ykkar eigið Krists-sjálf sem hefur aðgang að hreinni nærveru föðurins (ÉG ER-nærverunni).