Translations:Lord Maitreya/11/is
Einn þáttur í fari hans sem skar hann úr — hann bar hampskjóðu hvert sem hann fór. Í þennan poka setti hann allt sem honum áskotnaðist og af þessum sökum vakti pokinn mikla forvitni, sérstaklega meðal barnanna. Þau eltu hann og klifruðu um hann allan og neyddu hann til að opna poka sinn. Við slíkt tækifæri setti hann pokann á jörðina, tæmdi innihaldið eitt af öðru og setti það aftur í pokann á sama yfirvegaða hátt. Framkoman sem honum var eignuð var öll í ráðgátustíl og þótti vera einkennandi fyrir [zen] ... Einu sinni spurði munkur hann um malinn hans; svaraði hann með því að leggja hann á jörðina. Þegar hann var spurður hvað þetta þýddi axlaði hann pokann og fór burt. Einu sinni var hann spurður hvað skjóðan væri gamall og hann svaraði að hún væri jafngömul geimnum.[1]
- ↑ Kenneth K. S. Ch'en, Buddhism in China: A Historical Survey (Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1964), bls. 405–6.