Aesop/is: Difference between revisions
(Created page with "Allt líf Esóps snerist um að draga fram það sem var óraunverulegt, hrokafullt, það sem taldi sig viturt en var það ekki, þá sem sátu með heimspekingunum, og afhjúpa tinda þeirra sem voru án undirstöðu. Dæmisögurnar tala á algildu tungumáli. Og fólk í öllum löndum getur metið hæðnina á kostnað hinnar mannlegu vitundar og fundið þráð sannleikans.") |
No edit summary |
||
| Line 16: | Line 16: | ||
Eftir að hafa holdgast í tignarstöðum í dýrindis klæðum, fullur þokka og góðum efnum búinn, lærður maður og allt það sem veröldin sækist eftir; eftir að hafa prédikað vægðarlaust og barist við hin þrjósku börn ljóssins; eftir að hafa verið myrtur og ráðinn af dögum vegna öfundsýki [[Special:MyLanguage/Nephilim|nefílímanna]], af völdum andlegrar illsku á háum stöðum, þá tók hann á sig það samkvæmt þjóðsögunni að fæðast sem vanskaplingur. Í gegnum dæmisögur sínar fletti Esóp fólk ofan af eigin gervum og hann afhjúpaði það með því að taka á sig yfirbragð og líkama sem talinn var ósamhverfur og jafnvel ljótur, og verða þannig sá vitrasti meðal þeirra sem töldu sig vera meistara. | Eftir að hafa holdgast í tignarstöðum í dýrindis klæðum, fullur þokka og góðum efnum búinn, lærður maður og allt það sem veröldin sækist eftir; eftir að hafa prédikað vægðarlaust og barist við hin þrjósku börn ljóssins; eftir að hafa verið myrtur og ráðinn af dögum vegna öfundsýki [[Special:MyLanguage/Nephilim|nefílímanna]], af völdum andlegrar illsku á háum stöðum, þá tók hann á sig það samkvæmt þjóðsögunni að fæðast sem vanskaplingur. Í gegnum dæmisögur sínar fletti Esóp fólk ofan af eigin gervum og hann afhjúpaði það með því að taka á sig yfirbragð og líkama sem talinn var ósamhverfur og jafnvel ljótur, og verða þannig sá vitrasti meðal þeirra sem töldu sig vera meistara. | ||
Allt líf Esóps snerist um að draga fram það sem var óraunverulegt, hrokafullt, | Allt líf Esóps snerist um að draga fram það hjá mönnum sem var óraunverulegt, hrokafullt, þá sem töldu sig vita betur en stóðu ekki undir því, þá sem sátu á rökstólum heimspekinga og afhjúpaði loftkastala þeirra sem ekki fannst fótur fyrir. Dæmisögurnar tala sínu algilda tungumáli. Og fólk í öllum löndum getur metið launfyndnina á kostnað hinnar mennsku vitundar og fundið sannleikskornin. | ||
<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | <div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr"> | ||
Revision as of 22:46, 2 April 2026
Samkvæmt þjóðsögunni var Esóp grískur þræll sem fæddist í Frýgíu og lifði um 620–560 f.Kr. Hann var leystur úr ánauð af húsbónda sínum og boðið að dvelja við hirð Krösusar, konungs í Lýdíu. Við hirðina hitti hann Sólon; hann snæddi einnig með sjö vitringum Grikklands í Korintu.
Raunverulegar staðreyndir og aðstæður í lífi hans eru huldar goðsögnum og þjóðsögum, þótt hann sé rómaður sem sagnamaður, siðfræðingur og þrauta-leysir. Esóp skráði ekki dæmisögur sínar sjálfur; þær gengu í munnlegri geymd þar til Sókrates, sem beið aftöku í fangaklefa sínum, varð einn af þeim fyrstu til að færa þær í ljóðform.
Esóp var holdtekja hins uppstigna meistara Lanelló.
His mission
Við sjáum í hinum ýmsu jarðvistum Lanelló að hann tók á sig mörg gervi til þess að afhjúpa nefílímana og draga þá fyrir dóm. Sálin átti sér markmið. Sálin einsetti sér að holdgast þar sem hún gæti gert mest fyrir málstað Stóra hvíta bræðralagsins.
Eftir að hafa holdgast í tignarstöðum í dýrindis klæðum, fullur þokka og góðum efnum búinn, lærður maður og allt það sem veröldin sækist eftir; eftir að hafa prédikað vægðarlaust og barist við hin þrjósku börn ljóssins; eftir að hafa verið myrtur og ráðinn af dögum vegna öfundsýki nefílímanna, af völdum andlegrar illsku á háum stöðum, þá tók hann á sig það samkvæmt þjóðsögunni að fæðast sem vanskaplingur. Í gegnum dæmisögur sínar fletti Esóp fólk ofan af eigin gervum og hann afhjúpaði það með því að taka á sig yfirbragð og líkama sem talinn var ósamhverfur og jafnvel ljótur, og verða þannig sá vitrasti meðal þeirra sem töldu sig vera meistara.
Allt líf Esóps snerist um að draga fram það hjá mönnum sem var óraunverulegt, hrokafullt, þá sem töldu sig vita betur en stóðu ekki undir því, þá sem sátu á rökstólum heimspekinga og afhjúpaði loftkastala þeirra sem ekki fannst fótur fyrir. Dæmisögurnar tala sínu algilda tungumáli. Og fólk í öllum löndum getur metið launfyndnina á kostnað hinnar mennsku vitundar og fundið sannleikskornin.
“Don't take yourself too seriously” is the message of all of the fables. The lessons are told through animal forms because the human consciousness consists of many animal forms. We can see the points of incompleteness outplayed in the faces and features of animals and realize that we have to transcend the homo sapiens consciousness, the idea that we are mere animals, and become Christed ones.
In the 14th century, a Greek monk, Maximus Planudes, wrote The Life of Aesop and compiled a collection of his fables. Despite criticism that his story is based more on imagination than fact, Planudes seems to have captured the flame of Aesop. It is his collection of Aesop’s fables that is generally found today.
See also
Sources
Elizabeth Clare Prophet, April 20, 1973.
Elizabeth Clare Prophet, June 12, 1981.
Elizabeth Clare Prophet, October 11, 1981.